woensdag 14 februari 2018:
Foto: Tempel van de literatuur
Om 8:00 uur vertrokken voor een stadstour door Hanoi. Allereerst hebben we een bezoek aan de Tempel van de literatuur gebracht. Vroeger was dit de Nationale Academie, 800 jaar centrum van de confucianistische vorming in Vietnam.
Foto: Ho Chi Minhmausoleum
Vervolgens gingen we naar het Ho Chi Minhmausoleum. We kregen het dringende advies om twee aan twee naast elkaar te lopen en op die manier het mausoleum te betreden. Uiteraard mochten er binnen geen foto's van de opgebaarde Ho Chi Minh genomen worden.
Foto: Ho Chi Minh huis
Daarna was het Ho Chi Minh Complex aan de beurt. Dit complex bestaat uit o.a. het presidentieel paleis, het woonhuis van Ho Chi Minh, een éénzuilige pagode. Persoonlijk hield Ho Chi Minh niet van het presidentieel paleis. Hij gaf de voorkeur aan een eenvoudig huis op palen. Aangezien hij zich voor 100 % aan zijn land wilde wijden, is Ho Chi Minh zijn hele leven vrijgezel gebleven.
Foto: Ingang van de gevangenis
Het bezoek aan Hanoi Hilton (de gevangenis) was ook indrukwekkend. Tijdens de Vietnamoorlog werden daar o.a. Amerikaanse militairen gevangen gehouden. De bekendste van die groep gevangenen was wel de Amerikaanse piloot John McCain.
Na de lunch was er nog tijd om op eigen houtje de stad verder te bekijken.
Foto: Het Waterpoppentheater
Aan het eind van de middag werden we bij het Waterpoppentheater verwacht voor een bijzondere voorstelling.
Wordt vervolgd
zaterdag 11 augustus 2018
Rondreis Vietnam (1)
Bijna een half jaar geleden begon mijn reis door Vietnam. Inmiddels ben ik begonnen met het maken van een fotoalbum. Een goed moment om parallel hieraan ook te starten met mijn reisverslag.
11 februari 2018: Mijn kamer in citizenM hotel
Na de nodige voorbereidingen waaronder (heel belangrijk) de nodige vaccinaties tegen Hepatitus B (tegen de A-variant was ik al ingeënt) en Buiktyfus, begon de proloog van de grote reis met een taxirit naar het citizenM hotel naast vliegveld Schiphol. Een ontspannen begin van de reis.Vanuit mijn kamer had ik uitzicht op één van de landingsbanen van het vliegveld. Het zou mijn eerste verre reis worden die ik in mijn eentje zou gaan maken. Een beetje zenuwachtig was ik wel. Toch had ik het idee, dat ik kennis zou gaan maken met een bijzonder land. Een reis die ik zou maken in gezelschap van een leuke groep mensen.
Één van de landingsbanen
12 februari:
Na een goede nachtrust en een paar broodjes als ontbijt ben ik rustig wandelend met mijn koffer naar vertrekhal 3 gegaan. Ik was ruimschoots (te vroeg) aanwezig en na een half uur verscheen het vluchtnummer naar Hong Kong op de monitoren. We moesten ons melden bij Gate G 3, maar eerst moest er ingecheckt worden. Vervolgens de koffer in een apparaat plaatsen, de nodige handelingen verrichten, het bagagelabel aan de koffer bevestigen.
Het was heel druk bij de balies, maar ik was (ook hier weer) ruimschoots op tijd bij Gate G 3.
Helaas was het op de startbanen ook vreselijk druk. Het toestel dat vóór ons zou vertrekken, kon niet weg en daarom duurde het uren voordat ons toestel bij onze Gate stond. Uiteindelijk vlogen wij om 15:15 uur (i.p.v. 12:45 uur).
Foto: Het interieur van onze bus
In Hong Kong werden wij door een medewerker van het vliegveld in sneltreinvaart naar ons vliegtuig naar Hanoi gebracht. In het begin van de middag (13 februari) landden we op het Hanoise vliegveld en HOERA: onze koffers waren ook met het vliegtuig aangekomen.
In de hal van het vliegveld stond onze reisleider (Albert Kooiker) op ons te wachten. In de bus onderweg naar ons hotel werden we meteen al overspoeld met een lawine aan informatie. Na een korte tussenstop in het hotel werden we in riksja's rondgereden door het oude gedeelte van de stad.
Na het pinnen van Vietnamees geld was er even tijd om op eigen gelegenheid door Hanoi te wandelen.
Foto: Met riksja's door de stad
Foto: Standbeeld van Lý Thái Tó (974-1028), de eerste burgemeester van Hanoi
Wordt vervolgd
11 februari 2018: Mijn kamer in citizenM hotel
Na de nodige voorbereidingen waaronder (heel belangrijk) de nodige vaccinaties tegen Hepatitus B (tegen de A-variant was ik al ingeënt) en Buiktyfus, begon de proloog van de grote reis met een taxirit naar het citizenM hotel naast vliegveld Schiphol. Een ontspannen begin van de reis.Vanuit mijn kamer had ik uitzicht op één van de landingsbanen van het vliegveld. Het zou mijn eerste verre reis worden die ik in mijn eentje zou gaan maken. Een beetje zenuwachtig was ik wel. Toch had ik het idee, dat ik kennis zou gaan maken met een bijzonder land. Een reis die ik zou maken in gezelschap van een leuke groep mensen.
Één van de landingsbanen
12 februari:
Na een goede nachtrust en een paar broodjes als ontbijt ben ik rustig wandelend met mijn koffer naar vertrekhal 3 gegaan. Ik was ruimschoots (te vroeg) aanwezig en na een half uur verscheen het vluchtnummer naar Hong Kong op de monitoren. We moesten ons melden bij Gate G 3, maar eerst moest er ingecheckt worden. Vervolgens de koffer in een apparaat plaatsen, de nodige handelingen verrichten, het bagagelabel aan de koffer bevestigen.
Het was heel druk bij de balies, maar ik was (ook hier weer) ruimschoots op tijd bij Gate G 3.
Helaas was het op de startbanen ook vreselijk druk. Het toestel dat vóór ons zou vertrekken, kon niet weg en daarom duurde het uren voordat ons toestel bij onze Gate stond. Uiteindelijk vlogen wij om 15:15 uur (i.p.v. 12:45 uur).
Foto: Het interieur van onze bus
In Hong Kong werden wij door een medewerker van het vliegveld in sneltreinvaart naar ons vliegtuig naar Hanoi gebracht. In het begin van de middag (13 februari) landden we op het Hanoise vliegveld en HOERA: onze koffers waren ook met het vliegtuig aangekomen.
In de hal van het vliegveld stond onze reisleider (Albert Kooiker) op ons te wachten. In de bus onderweg naar ons hotel werden we meteen al overspoeld met een lawine aan informatie. Na een korte tussenstop in het hotel werden we in riksja's rondgereden door het oude gedeelte van de stad.
Na het pinnen van Vietnamees geld was er even tijd om op eigen gelegenheid door Hanoi te wandelen.
Foto: Met riksja's door de stad
Foto: Standbeeld van Lý Thái Tó (974-1028), de eerste burgemeester van Hanoi
Wordt vervolgd
maandag 26 maart 2018
De draad weer oppakken (2)
Regelmatig neem ik me voor om een nieuw bericht op mijn weblog te plaatsen. Goede voornemens, maar daar komt vaak niets van terecht.
Na mijn geweldige rondreis met een fantastische groep mensen door Vietnam (daarover volgt nog een verslag in een x-aantal delen) heb ik afgelopen donderdag 22 maart mijn keuzedag van de NS besteed aan een bezoek aan twee musea in Amsterdam.
Hierbij nog een korte terugblik:
In juli 2016 had ik al het Joods Historisch Museum en de Portugese Synagoge bezocht. Beide musea behoren tot het Joods Cultureel Kwartier.
Foto: Schilderij van Jan Voerman "De treurdagen (1884) in het Joods Historisch Museum
Foto: Schilderij van Gerrit Berckheyde "Gezicht op de Portugese Synagoge (1675) en de Hoogduitse Grote Synagoge" (1671) in het Joods Historisch Museum
Foto: Ingang van de Portugese Synagoge
Foto: De Thora met de Jad (in de Portugese Synagoge)
De Hollandsche Schouwburg en het Holocaust Museum maken ook deel uit van het Joods Cultureel Kwartier. Als je in één van de vier musea een kaartje koopt, krijg je ook toegang tot de andere drie musea. De Museumkaart kun je overigens ook voor alle vier musea gebruiken.
Foto: Voorgevel van de Hollandsche Schouwburg
Aangezien vier musea op één dag mij een beetje te veel van het goede was, besloot ik De Hollandsche Schouwburg en het Holocaust Museum later te bezoeken. Er heeft wel wat meer tijd tussen gezeten, dan ik van plan was. Bij het bedenken van mijn uitstapje van donderdag 22 maart j.l. wilde ik toch graag de andere twee musea van het Joods Cultureel Kwartier bezoeken.
Foto: Uitleg over de muur met namen van families die in de Tweede Wereldoorlog zijn vermoord
Op één of andere manier ben ik altijd al geïnteresseerd geweest in de Tweede Wereldoorlog in het algemeen. Mijn interesse gaat in het bijzonder uit naar "persoonlijke geschiedenissen".
Foto: Een helft van de muur met namen van families die in de Tweede Wereldoorlog zijn vermoord. Heel indrukwekkend die muur met al die familienamen.
Foto: Monument op de binnenplaats
In de Hollandsche Schouwburg zijn veel officiële aankondigingen van de bezetter, maar ook van de Joodsche Raad tentoongesteld. Je kunt er echter ook veel persoonlijke documenten, brieven en eigendommen zien. Bijvoorbeeld:
Foto:
Een brief van Dhr. Jules Schelvis. De man die zeven Nazi-kampen overleefde. Dhr. Schelvis overleed op 3 april 2016 op 95-jarige leeftijd.
Heel indrukwekkend was zijn persoonlijke verhaal, dat hij tijdens één van de Dodenherdenkingen op de televisie vertelde.
Foto: Het dragen van een Jodenster was verplicht tijdens de bezetting. De "namaak-Jodenster" (links op de foto) werd door sommige niet-Joden gedragen uit solidariteit met hen die verplicht een ster moesten dragen.
Meer over de geschiedenis van de Davidster.
Schuin tegenover de Hollandsche Schouwburg staat het Holocaust Museum. Dit museum is gevestigd in de voormalige Kweekschool. Het Holocaust Museum werd in mei 2016 voor publiek geopend.
Foto: Tuin tussen de crèche en de Kweekschool
In een gebouw naast die Kweekschool was tijdens de oorlog een crèche gevestigd. De directeur van de kweekschool gaf toestemming om één van zijn lokalen te gebruiken als extra opvangruimte voor de talrijke Joodse kinderen in de crèche. Dankzij de hulp van verzetsmensen werden veel kinderen (zo'n 700) via de Kweekschool uit handen van de Duitsers gered.
Foto: Uitleg over tentoongestelde gedichten
Foto: Één van de gedichten
In één van de zalen stonden houten kistjes (koffers) met namen van kinderen en jong-volwassenen die in de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen. Zie:foto's
Foto: Uitleg over de koffers
Het bezoek aan de musea binnen het Joods Cultureel Kwartier in juli 2016 en maart 2018 hebben veel indruk op mij gemaakt. Helaas zijn de onderwerpen Onderdrukking, Discriminatie, Vervolging etc. nog steeds actueel.
Na mijn geweldige rondreis met een fantastische groep mensen door Vietnam (daarover volgt nog een verslag in een x-aantal delen) heb ik afgelopen donderdag 22 maart mijn keuzedag van de NS besteed aan een bezoek aan twee musea in Amsterdam.
Hierbij nog een korte terugblik:
In juli 2016 had ik al het Joods Historisch Museum en de Portugese Synagoge bezocht. Beide musea behoren tot het Joods Cultureel Kwartier.
Foto: Schilderij van Jan Voerman "De treurdagen (1884) in het Joods Historisch Museum
Foto: Schilderij van Gerrit Berckheyde "Gezicht op de Portugese Synagoge (1675) en de Hoogduitse Grote Synagoge" (1671) in het Joods Historisch Museum
Foto: Ingang van de Portugese Synagoge
De Hollandsche Schouwburg en het Holocaust Museum maken ook deel uit van het Joods Cultureel Kwartier. Als je in één van de vier musea een kaartje koopt, krijg je ook toegang tot de andere drie musea. De Museumkaart kun je overigens ook voor alle vier musea gebruiken.
Foto: Voorgevel van de Hollandsche Schouwburg
Aangezien vier musea op één dag mij een beetje te veel van het goede was, besloot ik De Hollandsche Schouwburg en het Holocaust Museum later te bezoeken. Er heeft wel wat meer tijd tussen gezeten, dan ik van plan was. Bij het bedenken van mijn uitstapje van donderdag 22 maart j.l. wilde ik toch graag de andere twee musea van het Joods Cultureel Kwartier bezoeken.
Foto: Uitleg over de muur met namen van families die in de Tweede Wereldoorlog zijn vermoord
Op één of andere manier ben ik altijd al geïnteresseerd geweest in de Tweede Wereldoorlog in het algemeen. Mijn interesse gaat in het bijzonder uit naar "persoonlijke geschiedenissen".
Foto: Een helft van de muur met namen van families die in de Tweede Wereldoorlog zijn vermoord. Heel indrukwekkend die muur met al die familienamen.
Foto: Monument op de binnenplaats
In de Hollandsche Schouwburg zijn veel officiële aankondigingen van de bezetter, maar ook van de Joodsche Raad tentoongesteld. Je kunt er echter ook veel persoonlijke documenten, brieven en eigendommen zien. Bijvoorbeeld:
Een brief van Dhr. Jules Schelvis. De man die zeven Nazi-kampen overleefde. Dhr. Schelvis overleed op 3 april 2016 op 95-jarige leeftijd.
Heel indrukwekkend was zijn persoonlijke verhaal, dat hij tijdens één van de Dodenherdenkingen op de televisie vertelde.
Foto: Het dragen van een Jodenster was verplicht tijdens de bezetting. De "namaak-Jodenster" (links op de foto) werd door sommige niet-Joden gedragen uit solidariteit met hen die verplicht een ster moesten dragen.
Meer over de geschiedenis van de Davidster.
Schuin tegenover de Hollandsche Schouwburg staat het Holocaust Museum. Dit museum is gevestigd in de voormalige Kweekschool. Het Holocaust Museum werd in mei 2016 voor publiek geopend.
Foto: Tuin tussen de crèche en de Kweekschool
In een gebouw naast die Kweekschool was tijdens de oorlog een crèche gevestigd. De directeur van de kweekschool gaf toestemming om één van zijn lokalen te gebruiken als extra opvangruimte voor de talrijke Joodse kinderen in de crèche. Dankzij de hulp van verzetsmensen werden veel kinderen (zo'n 700) via de Kweekschool uit handen van de Duitsers gered.
Foto: Uitleg over tentoongestelde gedichten
Foto: Één van de gedichten
In één van de zalen stonden houten kistjes (koffers) met namen van kinderen en jong-volwassenen die in de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen. Zie:foto's
Foto: Uitleg over de koffers
Het bezoek aan de musea binnen het Joods Cultureel Kwartier in juli 2016 en maart 2018 hebben veel indruk op mij gemaakt. Helaas zijn de onderwerpen Onderdrukking, Discriminatie, Vervolging etc. nog steeds actueel.
vrijdag 22 september 2017
Body Worlds Amsterdam
Foto: Hersenen
Gisteren mijn keuzedag van de NS gebruikt om weer eens een dagje op stap te gaan. Een tijdje geleden had ik van Airmiles een mailtje gekregen met de mededeling dat mijn punten zouden gaan verlopen, als ik ze niet zou inwisselen. Ik had tegen inlevering van een aantal punten en bijbetaling van een klein bedrag een formulier met barcode en bijbehorende bestelcode ontvangen en uitgeprint. De bestelcode moest ik gebruiken om een voucher op te vragen via de site van Body Worlds. Dit lukte me na een aantal pogingen niet. Daarom maar even ouderwets gebeld. Van een aardige mevrouw hoorde ik, dat het vaker mislukte. Ik was dus niet de enige, werd mij verzekerd. Gelukkig kon ik wel met het formulier terecht bij de kassa.
Foto: Zenuwstelsel
Ik was nog nooit bij Body Worlds geweest. De expositie startte op de zesde verdieping. Daar ga je naar toe met de lift. Op iedere etage draait het om een bepaald thema en de rode draad was "Happiness". Op de site kun je zien dat de hele tentoonstelling is gemaakt met echte menselijke lichamen (en delen daarvan). Ik dacht dat ik het heel eng zou vinden, maar dat viel allemaal reuze mee.
Foto: De stuurman
Foto: De spijsvertering
In één van de zalen hing een grote "interactieve" spiegel die op één of andere manier weergaf hoe je stemming was. Ik denk dat de stand van je mond en de spieren er omheen bepalend waren. Bij een rechte mond was de uitslag "Angry" en gingen je mondhoeken iets omhoog, dan veranderde dat in "Happy".
De tentoonstelling was eerder te zien in de "Beurs van Berlage", maar is daar niet lang geweest. Men vond het daar aanstootgevend (heb ik ooit gehoord).
Aangezien het mooi weer was, besloot ik om met de trein verder te gaan naar Zandvoort aan Zee voor een kleine strandwandeling. Vervolgens heb ik op een terras in het zonnetje gezeten onder het genot van een glas droge witte wijn (en omdat het zo goed smaakte: een tweede glas).
Gisteren mijn keuzedag van de NS gebruikt om weer eens een dagje op stap te gaan. Een tijdje geleden had ik van Airmiles een mailtje gekregen met de mededeling dat mijn punten zouden gaan verlopen, als ik ze niet zou inwisselen. Ik had tegen inlevering van een aantal punten en bijbetaling van een klein bedrag een formulier met barcode en bijbehorende bestelcode ontvangen en uitgeprint. De bestelcode moest ik gebruiken om een voucher op te vragen via de site van Body Worlds. Dit lukte me na een aantal pogingen niet. Daarom maar even ouderwets gebeld. Van een aardige mevrouw hoorde ik, dat het vaker mislukte. Ik was dus niet de enige, werd mij verzekerd. Gelukkig kon ik wel met het formulier terecht bij de kassa.
Foto: Zenuwstelsel
Ik was nog nooit bij Body Worlds geweest. De expositie startte op de zesde verdieping. Daar ga je naar toe met de lift. Op iedere etage draait het om een bepaald thema en de rode draad was "Happiness". Op de site kun je zien dat de hele tentoonstelling is gemaakt met echte menselijke lichamen (en delen daarvan). Ik dacht dat ik het heel eng zou vinden, maar dat viel allemaal reuze mee.
Foto: De stuurman
Foto: De spijsvertering
In één van de zalen hing een grote "interactieve" spiegel die op één of andere manier weergaf hoe je stemming was. Ik denk dat de stand van je mond en de spieren er omheen bepalend waren. Bij een rechte mond was de uitslag "Angry" en gingen je mondhoeken iets omhoog, dan veranderde dat in "Happy".
De tentoonstelling was eerder te zien in de "Beurs van Berlage", maar is daar niet lang geweest. Men vond het daar aanstootgevend (heb ik ooit gehoord).
Aangezien het mooi weer was, besloot ik om met de trein verder te gaan naar Zandvoort aan Zee voor een kleine strandwandeling. Vervolgens heb ik op een terras in het zonnetje gezeten onder het genot van een glas droge witte wijn (en omdat het zo goed smaakte: een tweede glas).
woensdag 6 september 2017
De draad weer oppakken (1)
Het is inmiddels al ruim anderhalf jaar geleden, dat ik mijn laatste bericht op mijn weblog heb geplaatst.
Het jaar 2016 werd gevuld met o.a.:
- Het opnieuw laten schilderen van mijn huis (van de zolderverdieping, via de eerste verdieping naar de begane grond)
- Verder hier en daar nieuwe (rol)gordijnen, laminaat, vloerbedekking laten aanbrengen
Foto: Een onderdeel van een schilderij van Jeroen Bosch (foto genomen in het Jheronimus Bosch Art Center in Den Bosch)
Foto: Schilderij "Zussen" van Botero
- Uiteraard heb ik diverse uitstapjes naar musea gemaakt. Één van de hoogtepunten was toch een bezoek aan Den Bosch tijdens de Jeroen Bosch tentoonstelling. Aangezien ik alleen voor de avondexpositie een kaartje kon bemachtigen, had ik een hotelkamer in Den Bosch gereserveerd.
- In september heb ik ook nog een bezoek gebracht aan de Kunsthal Rotterdam voor de overzichtstentoonstelling van Botero
- Bezoeken aan Schouwburg Ogterop voor diverse voorstellingen
Foto: Krakau met uitzicht op de Burcht Wawel
- In augustus 2017 heb ik een groepsreis met de bus naar Krakau gemaakt. Prachtige stad! De excursie naar Auschwitz-Birkenau was zeer indrukwekkend!
Foto: Tentoongestelde poppen in de foyer van Schouwburg Ogterop
- In oktober 2016 heb ik een aantal voorstellingen in het kader van Puppet International bezocht. Heel bijzonder was de route '40-'45. Met een gids wandelden we langs diverse locaties waar gedurende de Tweede Wereldoorlog het één en ander gebeurd was. De verhalen en de voorstellingen waren ontroerend en aangrijpend.
Dit was maar een zeer globaal overzicht over het jaar 2016.
Het jaar 2016 werd gevuld met o.a.:
- Het opnieuw laten schilderen van mijn huis (van de zolderverdieping, via de eerste verdieping naar de begane grond)
- Verder hier en daar nieuwe (rol)gordijnen, laminaat, vloerbedekking laten aanbrengen
Foto: Een onderdeel van een schilderij van Jeroen Bosch (foto genomen in het Jheronimus Bosch Art Center in Den Bosch)
Foto: Schilderij "Zussen" van Botero
- Uiteraard heb ik diverse uitstapjes naar musea gemaakt. Één van de hoogtepunten was toch een bezoek aan Den Bosch tijdens de Jeroen Bosch tentoonstelling. Aangezien ik alleen voor de avondexpositie een kaartje kon bemachtigen, had ik een hotelkamer in Den Bosch gereserveerd.
- In september heb ik ook nog een bezoek gebracht aan de Kunsthal Rotterdam voor de overzichtstentoonstelling van Botero
- Bezoeken aan Schouwburg Ogterop voor diverse voorstellingen
Foto: Krakau met uitzicht op de Burcht Wawel
- In augustus 2017 heb ik een groepsreis met de bus naar Krakau gemaakt. Prachtige stad! De excursie naar Auschwitz-Birkenau was zeer indrukwekkend!
Foto: Tentoongestelde poppen in de foyer van Schouwburg Ogterop
- In oktober 2016 heb ik een aantal voorstellingen in het kader van Puppet International bezocht. Heel bijzonder was de route '40-'45. Met een gids wandelden we langs diverse locaties waar gedurende de Tweede Wereldoorlog het één en ander gebeurd was. De verhalen en de voorstellingen waren ontroerend en aangrijpend.
Dit was maar een zeer globaal overzicht over het jaar 2016.
dinsdag 5 januari 2016
Rondreis Zuid-Afrika (slot)
Foto: De plek waar veel (groeps)foto's gemaakt worden met de Tafelberg als achtergrond
Op zaterdag 17 oktober vertrokken we om 9.30 uur vanaf ons hotel voor een dagtocht "Kaapstad en omgeving". Allereerst reden we naar een punt met een prachtig uitzicht op de Tafelberg. Daar werd een groepsfoto genomen door onze reisleider. Nadat een aantal reisgenoten elkaar op de foto hadden laten zetten, maakte ik nog een foto van de "fotolijst" en de Tafelberg op de achtergrond.
Foto: Huizen in felle kleuren
Vervolgens hadden we nog een rondrit door de stad en kwamen we nog langs een aantal bijzondere gebouwen / huizen. Zo zagen we bijvoorbeeld een straat met veel huizen in felle kleuren. Het ging hier om huizen waar vroeger slaven in gehuisvest waren. Deze huizen zijn tegenwoordig zeer in trek bij de rijkere mensen. De hele buurt is grondig gerenoveerd.
Foto: Parlementsgebouw
Foto: Informatiebord in de Botanische Tuin
Verder zagen we ook o.a. het Parlementsgebouw en de Botanische Tuin. Onze reisleider gaf ons een rondleiding door deze tuin.
Deze tuin werd ten tijde van de VOC vooral gebruikt als groententuin.
Foto: De oudste boom (een perenboom) van ca. drie eeuwen oud. Aan deze boom groeien nog ieder jaar peren.
Foto: Informatiebord bij de perenboom
Uiteraard werden er ook fruit en kruiden geteeld. De schepen van de VOC waren destijds zo lang onderweg, dat een tussenstop tussen Nederland en het voormalig Nederlands-Indië noodzakelijk was. In Zuid-Afrika (m.n. Kaapstad) werden vers water, verse groenten etc. aan boord genomen. Dit alles om de beruchte scheurbuik te voorkomen.
Foto: Één van de vele muziekgroepjes bij Waterfront
Tenslotte werden we bij Waterfront afgezet. Waterfront bestaat uit een groot aantal restaurants, winkels etc. en ligt (het woord zegt hel al) aan het water. Vanaf Waterfront kun je ook allerlei excursies maken. Zo kun je kiezen uit o.a. diverse boottochten, een rondvlucht per helikopter.
We hadden ruim 2,5 uur de tijd om te winkelen (waar ik zelf niet van houd), koffie te drinken en/of wat te eten.
Foto: Een klein gedeelte van Waterfront. Links achter de Klokkentoren
Om 14.45 uur werden wij aan de andere kant aan de kade bij de klokkentoren verwacht.
Foto: Vertrekpunt naar Robben Island
Vanaf een havengebouw gingen we met een boot naar Robben Island. De boottocht naar Robben Island duurde ca. 30 minuten.
Foto: Toegangspoort
Op het eiland (waar o.a. Nelson Mandela jarenlang gevangen heeft gezeten) hadden we met een bus een rondrit o.l.v. een gids. Daarna kregen we nog een rondleiding door de gevangenis. We werden rondgeleid door een ex-gevangene, die ons e.e.a. vertelde over het leven binnen de gevangenis en op het eiland.
Foto: Een klein gedeelte van Mandela's cel
Natuurlijk zagen we ook de cel waar Nelson Mandela jarenlang heeft gezeten. We mochten allemaal heel snel een foto van de beroemde cel maken.
Foto: Deel van de slaapzaal
Ook zagen we de zaal waar veel andere gevangenen hebben gezeten. In eerste instantie sliepen de gevangenen op een harde stenen vloer op een soort matjes. Later kwamen er wel stapelbedden en matrassen etc. Je krijgt dan wel een indruk van hoe zwaar en Spartaans het voor de gevangenen geweest moest zijn. Tegenwoordig is het eiland een museum. De gidsen zijn vooral ex-gedetineerden en ex-bewakers.
Foto: Uitzicht vanaf het terras van het restaurant bij Waterfront
Na de uitgebreide rondleiding gingen we weer terug met de boot naar Waterfront. Daar hebben we met de hele groep in een leuk restaurant (op het terras met uitzicht op het water) genoten van een diner naar eigen keuze. Na het eten kon ieder zelf kiezen voor een invulling van de rest van de avond: in Waterfront blijven of met een taxi terug naar het hotel. Wij kozen voor het laatste.
Zondag 18 oktober vertrokken we om ca. 11.00 uur vanaf ons hotel. We hadden derhalve ruimschoots de tijd om onze koffers te pakken voor de terugreis naar Nederland. Voor de laatste dag van onze reis stond o.a. een bezoek aan een wijnhuis op het programma. De omgeving van Kaapstad staat bekend om zijn (of haar?) wijnen.
Foto: Ingang van een wijnkelder
Iets na 12.00 uur kwamen we aan bij "Neethlingshof Estate". Ik dacht dat we eerst een rondleiding zouden krijgen langs de velden met druiven. Dat bleek niet het geval. We werden voor de lunch verwacht. Ook niet verkeerd. Vooral als je daarbij een koel glas witte wijn van het huis bij drinkt. Wij bestelden een lekkere salade bij de witte wijn.
Foto: De wijn staat klaar om geproefd te worden
Na de lunch kregen we in een ander deel van de wijnboerderij een wijnproeverij. Tijdens de proeverij kregen we diverse witte, rosé en rode wijnen te proeven. Daar moet je overdag wel goed mee uitkijken. Niet alles doorslikken, maar ook regelmatig uitspuwen! Ik had gelukkig al vaker een wijnproeverij meegemaakt, dus ik kende de procedure.
Foto: Wijn in vaten
Daarna mochten we nog in diverse kelders rondlopen om al die soorten wijnen te bekijken.
Foto: en wijn in flessen
Foto: Één van de souvenirswinkels in Stellenbosch
Na het bezoek aan Neethlingshof Estate werden we naar de plaats Stellenbosch gereden. In Stellenbosch hadden we zo'n 2,5 uur de tijd om wat rond te lopen, te winkelen of wat dan ook. We hebben daar uitgebreid thee/koffie gedronken. Ik heb daar zelfs nog een heel mooi beschilderd bord gekocht.
Foto: Detail van een doek
Om 18.00 uur vertrokken we uit Stellenbosch voor onze laatste busrit op Zuid-Afrikaanse bodem. Een uur later kwamen we bij het vliegveld bij Kaapstad aan. Onze vlucht was om 23.00 uur. Ruimschoots de tijd om nog iets te eten, de laatste Zuid-Afrikaanse rands op te maken etc.
Na een vlucht van ruim elf uur landden we op Schiphol. Na een kop koffie vertrokken we met de trein naar Meppel. Ik vind het na een vakantie altijd prettig om weer thuis te komen. Zo ook dit keer na een geweldig mooie rondreis door een prachtig land!
Einde
Op zaterdag 17 oktober vertrokken we om 9.30 uur vanaf ons hotel voor een dagtocht "Kaapstad en omgeving". Allereerst reden we naar een punt met een prachtig uitzicht op de Tafelberg. Daar werd een groepsfoto genomen door onze reisleider. Nadat een aantal reisgenoten elkaar op de foto hadden laten zetten, maakte ik nog een foto van de "fotolijst" en de Tafelberg op de achtergrond.
Foto: Huizen in felle kleuren
Vervolgens hadden we nog een rondrit door de stad en kwamen we nog langs een aantal bijzondere gebouwen / huizen. Zo zagen we bijvoorbeeld een straat met veel huizen in felle kleuren. Het ging hier om huizen waar vroeger slaven in gehuisvest waren. Deze huizen zijn tegenwoordig zeer in trek bij de rijkere mensen. De hele buurt is grondig gerenoveerd.
Foto: Parlementsgebouw
Foto: Informatiebord in de Botanische Tuin
Verder zagen we ook o.a. het Parlementsgebouw en de Botanische Tuin. Onze reisleider gaf ons een rondleiding door deze tuin.
Deze tuin werd ten tijde van de VOC vooral gebruikt als groententuin.
Foto: De oudste boom (een perenboom) van ca. drie eeuwen oud. Aan deze boom groeien nog ieder jaar peren.
Foto: Informatiebord bij de perenboom
Uiteraard werden er ook fruit en kruiden geteeld. De schepen van de VOC waren destijds zo lang onderweg, dat een tussenstop tussen Nederland en het voormalig Nederlands-Indië noodzakelijk was. In Zuid-Afrika (m.n. Kaapstad) werden vers water, verse groenten etc. aan boord genomen. Dit alles om de beruchte scheurbuik te voorkomen.
Foto: Één van de vele muziekgroepjes bij Waterfront
Tenslotte werden we bij Waterfront afgezet. Waterfront bestaat uit een groot aantal restaurants, winkels etc. en ligt (het woord zegt hel al) aan het water. Vanaf Waterfront kun je ook allerlei excursies maken. Zo kun je kiezen uit o.a. diverse boottochten, een rondvlucht per helikopter.
We hadden ruim 2,5 uur de tijd om te winkelen (waar ik zelf niet van houd), koffie te drinken en/of wat te eten.
Foto: Een klein gedeelte van Waterfront. Links achter de Klokkentoren
Om 14.45 uur werden wij aan de andere kant aan de kade bij de klokkentoren verwacht.
Foto: Vertrekpunt naar Robben Island
Vanaf een havengebouw gingen we met een boot naar Robben Island. De boottocht naar Robben Island duurde ca. 30 minuten.
Foto: Toegangspoort
Op het eiland (waar o.a. Nelson Mandela jarenlang gevangen heeft gezeten) hadden we met een bus een rondrit o.l.v. een gids. Daarna kregen we nog een rondleiding door de gevangenis. We werden rondgeleid door een ex-gevangene, die ons e.e.a. vertelde over het leven binnen de gevangenis en op het eiland.
Foto: Een klein gedeelte van Mandela's cel
Natuurlijk zagen we ook de cel waar Nelson Mandela jarenlang heeft gezeten. We mochten allemaal heel snel een foto van de beroemde cel maken.
Foto: Deel van de slaapzaal
Ook zagen we de zaal waar veel andere gevangenen hebben gezeten. In eerste instantie sliepen de gevangenen op een harde stenen vloer op een soort matjes. Later kwamen er wel stapelbedden en matrassen etc. Je krijgt dan wel een indruk van hoe zwaar en Spartaans het voor de gevangenen geweest moest zijn. Tegenwoordig is het eiland een museum. De gidsen zijn vooral ex-gedetineerden en ex-bewakers.
Foto: Uitzicht vanaf het terras van het restaurant bij Waterfront
Na de uitgebreide rondleiding gingen we weer terug met de boot naar Waterfront. Daar hebben we met de hele groep in een leuk restaurant (op het terras met uitzicht op het water) genoten van een diner naar eigen keuze. Na het eten kon ieder zelf kiezen voor een invulling van de rest van de avond: in Waterfront blijven of met een taxi terug naar het hotel. Wij kozen voor het laatste.
Zondag 18 oktober vertrokken we om ca. 11.00 uur vanaf ons hotel. We hadden derhalve ruimschoots de tijd om onze koffers te pakken voor de terugreis naar Nederland. Voor de laatste dag van onze reis stond o.a. een bezoek aan een wijnhuis op het programma. De omgeving van Kaapstad staat bekend om zijn (of haar?) wijnen.
Foto: Ingang van een wijnkelder
Iets na 12.00 uur kwamen we aan bij "Neethlingshof Estate". Ik dacht dat we eerst een rondleiding zouden krijgen langs de velden met druiven. Dat bleek niet het geval. We werden voor de lunch verwacht. Ook niet verkeerd. Vooral als je daarbij een koel glas witte wijn van het huis bij drinkt. Wij bestelden een lekkere salade bij de witte wijn.
Foto: De wijn staat klaar om geproefd te worden
Na de lunch kregen we in een ander deel van de wijnboerderij een wijnproeverij. Tijdens de proeverij kregen we diverse witte, rosé en rode wijnen te proeven. Daar moet je overdag wel goed mee uitkijken. Niet alles doorslikken, maar ook regelmatig uitspuwen! Ik had gelukkig al vaker een wijnproeverij meegemaakt, dus ik kende de procedure.
Foto: Wijn in vaten
Daarna mochten we nog in diverse kelders rondlopen om al die soorten wijnen te bekijken.
Foto: en wijn in flessen
Foto: Één van de souvenirswinkels in Stellenbosch
Na het bezoek aan Neethlingshof Estate werden we naar de plaats Stellenbosch gereden. In Stellenbosch hadden we zo'n 2,5 uur de tijd om wat rond te lopen, te winkelen of wat dan ook. We hebben daar uitgebreid thee/koffie gedronken. Ik heb daar zelfs nog een heel mooi beschilderd bord gekocht.
Foto: Detail van een doek
Om 18.00 uur vertrokken we uit Stellenbosch voor onze laatste busrit op Zuid-Afrikaanse bodem. Een uur later kwamen we bij het vliegveld bij Kaapstad aan. Onze vlucht was om 23.00 uur. Ruimschoots de tijd om nog iets te eten, de laatste Zuid-Afrikaanse rands op te maken etc.
Na een vlucht van ruim elf uur landden we op Schiphol. Na een kop koffie vertrokken we met de trein naar Meppel. Ik vind het na een vakantie altijd prettig om weer thuis te komen. Zo ook dit keer na een geweldig mooie rondreis door een prachtig land!
Einde
Abonneren op:
Posts (Atom)