Brigitte Kaandorp en nog wat leuke activiteiten

Foto van de folder met Brigitte Kaandorp

Op vrijdagavond 12 april naar schouwburg Ogterop geweest i.v.m. een optreden van Brigitte Kaandorp. Zo'n vijf jaar geleden had ik al eens een voorstelling van haar gezien in het theater in Nijverdal. We hadden toen een avond van onze personeelsvereniging. Evenals vijf jaar geleden heb ik weer genoten van Brigitte Kaandorp. De titel "Bonbonniere" verwijst naar de voorkeur van Kaandorp voor de kleinere, intieme theaters in ons land. Zij vindt dat haar voorstellingen hierin goed tot hun recht komen. Behalve nieuwe nummers kwamen ook nog wat oudere nummers aan bod. Ik moet altijd weer lachen om haar lied "Ik heb een heel zwaar leven". Dat is ook een favoriet nummer van veel mensen uit het Meppeler publiek, merkte ik. Een hele leuke avond gehad!

Op woensdagavond 17 april naar een film van het Filmhuis Meppel geweest. Dit keer was het een film van Roman Polanski "Carnage". De film gaat over twee schooljongens ruzie met elkaar gehad hebben. Één van de jongens heeft de ander een paar tanden uit zijn mond geslagen. De beide ouderparen besluiten om de zaak op een volwassen manier uit te praten. En dat gesprek loopt af en toe behoorlijk uit de hand. Persoonlijk sprak het onderwerp van de film me niet echt aan. Wel vond ik de manier waarop de vier ouders met elkaar in discussie gingen wel boeiend en soms ook ronduit lachwekkend.

Foto: Folder van de tentoonstelling "Eigenzinnigheid"

Op zondagmiddag 21 april ben ik naar de opening van de tentoonstelling "Eigenzinnigheid" van Schildersvereniging Kameleon in Meppel geweest. De leden van de Kameleon komen twee keer per week bijeen om technieken en ervaringen uit te wisselen. Dit om (zoals ze zelf zeggen) hun hobby op een hoger niveau te brengen.
Deze tentoonstelling wordt georganiseerd t.g.v. het 45-jarige bestaan van deze vereniging.  Van 21 kunstenaars zijn kunstwerken in Kunsthuis Secretarie te zien.  De tentoonstelling is van 20 april t/m 20 mei te bewonderen. Ik ben van plan om de expositie in mei nogmaals te bezoeken. Tijdens de opening was het bijzonder druk.
Wellicht kan ik tijdens mijn tweede bezoek nog wat foto's maken van de schilderijen die me het meest aanspreken.

Stadswandeling Utrecht

Op 6 april j.l. met mijn jongste zus naar Utrecht afgereisd. Eerst waren we van plan om naar Den Haag (Letterkundig Museum) of naar Amsterdam (De Hermitage) te gaan. Uiteindelijk besloten we om naar Utrecht te gaan. Aangezien het droog en niet al te koud was (een groot gedeelte van de dag scheen zelfs de zon), kozen we voor een stadswandeling. Bij de VVV vlakbij de Domtoren had je de keuze uit drie soorten stadswandelingen: Utrechtse grachten en werven, Utrechtse stegentocht en de door ons gekozen Utrechtse  Hofjes en Kameren.

Hofjes zijn me wel bekend. De term "Kameren" was vreemd voor mij. In het gidsje stond gelukkig een goede uitleg. Het gaat hierbij om kleine huisjes die door rijke burgers gebouwd werden voor "behoeftige en minvermogende" stadgenoten. Het waren "vrijwoningen" d.w.z. de bewoners behoefden geen huur te betalen.
De route "Utrechtse hofjes en kameren" bevindt zich vnl. in het Museumkwartier. Hierbij een impressie d.m.v. wat foto's:

Foto: Flora's Hof

Foto: Regulierenklooster

Foto: Mieropskameren

Foto: Oude Gracht

Foto: Muur in het Dick Bruna huis

Tijdens de rondwandeling kwamen we ook nog langs het Dick Bruna huis. In het kader van "Nu we hier toch zijn" hebben we even een bezoek gebracht aan dit museum. Uiteraard veel mensen met kleine kinderen. Toch leuk om hier geweest te zijn!

Foto: Huisnummer 14 met de 4 verkeerd om. Het grappige was, dat de woning met huisnummer 4 wel goed was weergegeven.






Mede dankzij het mooie weer hebben mijn zus en ik genoten van deze stadswandeling.

Museum Belvedère Drachten

Foto: Zelfportret van Jan Mankes

Enige tijd geleden weer eens een bezoek gebracht aan Museum Belvedère bij Heerenveen. Dit keer voor de tentoonstelling met werken van Jan Mankes. Jan Mankes heeft tijdens zijn korte leven (hij leefde van 1889-1920) een indrukwekkend aantal kunstwerken vervaardigd. Een tijd geleden had ik van de bibliotheek een boek over Jan Mankes geleend. Daarin las ik dat zijn geboortehuis in Meppel aan de Sluisgracht stond. Aangezien het huisnummer er ook bij stond, ben ik op zoek gegaan naar zijn geboortehuis. Helaas: niet gevonden. Vervolgens heb ik navraag gedaan bij het Historisch Centrum Meppel (dat eveneens aan de Sluisgracht staat). Daar wist men mij te vertellen, dat het geboortehuis van Jan Mankes niet meer bestaat. Vroeger liep de Sluisgracht wat verder door. Na het dempen van enkele stukken van de gracht werd ook de naam van dat gedeelte van de Sluisgracht veranderd in Kleine Oever??

Foto: Torenvalkje

De familie Mankes heeft ook nog een tijd in Friesland (De Knipe) gewoond.
Tijdens zijn huwelijk hebben Jan Mankes en zijn vrouw Annie nog enkele jaren in Eerbeek gewoond.

Foto: Wyandottehaan









Behalve het werk van Jan Mankes was er ook een tentoonstelling van Paula Modersohn-Becker te zien. Deze kunstenares (geboren in Dresden) leefde van 1876-1907.  Paula Modersohn-Becker liet zich m.n. inspireren door het boerenleven.

Foto: Zelfportret van Paula Modersohn-Becker

Is het toeval? Of heeft Museum Belvedère bewust gekozen voor een combinatie van twee kunstenaars die beiden op 31-jarige leeftijd overleden?
Beide exposities zijn nog tot 6  of 7 juni 2013 in Museum Belvedère te bewonderen.

Diverse activiteiten

Wat gaat de tijd toch snel! Zelfs als je (als gepensioneerde) niet meer hoeft te werken. Vervelen doe ik me niet. Zo heb ik de afgelopen maand weer allerlei zaken (buiten het sporten om) ondernomen:
Op 27 februari 's avonds heb ik in Schouwburg Ogterop de voorstelling "Celtic Rhythms" bijgewoond. Een wervelende voorstelling met Ierse muziek, zang en dans!

Foto van de folder "Portret van Drenthe"

Op zondag 3 maart ben ik naar een opening van de nieuwe expositie in Kunsthuis Secretarie geweest. Het Kunsthuis Secretarie had dit keer beeldend kunstenaars uitgenodigd om (zelf)portretten voor de tentoonstelling "Portret van Drenthe" beschikbaar te stellen. Dat hebben ze geweten! Op de overzichtslijst stonden wel 261 portretten vermeld! Diverse kunstwerken stonden zelfs op de grond tegen de muren. Tijdens de opening was het volle bak. Veel kunstenaars hadden schijnbaar ook nog hun familie meegenomen.

Foto: Affiche van de film "Death on the Nile"

Op woensdag 13 maart ben ik nog een dag op stap geweest. Met de trein naar Leiden afgereisd om het Rijksmuseum van Oudheden te bezoeken. Ik ging er speciaal naar toe voor de tentoonstelling "Het Egypte van Hollywood". De Egyptische Oudheid heeft talrijke filmmakers geïnspireerd. Van diverse films waren op verschillende plaatsen fragmenten te zien. Inmiddels is de tentoonstelling al weer afgelopen. De vaste collectie is echter ook zeer de moeite waard!
Tot 25 augustus is er ook nog de expositie "Couperus en de Oudheid" te zien. Couperus heeft zo'n tien romans over de Oudheid geschreven.

Foto: Shabti's. Deze beeldjes gingen mee in het graf van een overledene.
De beeldjes stellen menselijke figuren voor die de overledene moesten assisteren bij voorkomende werkzaamheden in het hiernamaals.

Filmfestival en Filmhuis

Op 3 februari j.l. het jaarlijkse Filmfestival in Meppel bezocht. Ook dit keer kon je uit negen verschillende films drie films uitkiezen. Kiezen heb ik altijd als iets lastigs ervaren. Uiteindelijk koos ik voor de volgende films:
"The first grader" -> een waar gebeurd verhaal over een een 84-jarige Mau Mau veteraan in Kenia. Deze man besluit om op zijn leeftijd nog te leren lezen en schrijven, aangezien hij daar vroeger nooit de kans voor heeft gehad. Uiteraard gaat dit niet zonder slag of stoot. Hij krijgt veel tegenwerking, omdat men vindt dat jonge kinderen de kans op scholing dienen te krijgen. Uiteindelijk werd de leergierige hoogbejaarde een Keniase beroemdheid en mocht hij twee jaar later op een VN-bijeenkomst in New York het belang van vrij toegankelijk onderwijs onderstrepen. Ik vond het een zeer boeiende en ontroerende film!
De tweede film "Weekend" is het verhaal over een toevallige ontmoeting tussen de verlegen Russell en de extraverte Glen. Na een wilde nacht wordt Russell wakker naast Glen en krijgt een microfoon onder de neus geduwd. Glen legt uit dat hij met een kunstproject bezig is. Hij wil weten in hoeverre iemand zichzelf kan blijven, terwijl hij/zij een (liefdes)relatie heeft. De relatie van Russell en Glen duurt echter slechts één weekend, aangezien Ken voor zijn verdere studie naar het buitenland vertrekt. Ik vond het niet bepaald een boeiende en/of mooie film!
De film "Vivan las antipodas" vond ik wel weer verrassend: waar kom je uit als je een tunnel recht door de aarde zou graven? In veel gevallen kom je ergens in één van de oceanen uit. In de film gaat het over vier paar antipoden, zoals Argentinië en China, Spanje en Nieuw-Zeeland, Hawaï en Botswana en Rusland en Chili. Vaak zie je beelden van het ene land, terwijl je de muziek en taal van het "tegenovergestelde" land hoort. Eigenlijk is het meer een documentaire (geen speelfilm). Heel knap opgezet en gemaakt!
Op 13 februari wederom een film gezien. Dit keer een film van het Filmhuis "We need to talk about Kevin".
Kevin's moeder heeft na de geboorte van Kevin haar carrière (gedeeltelijk) afgebroken. Bijna vanaf de geboorte zet Kevin zich af tegen zijn moeder. Je ziet de wederzijdse aversie tussen moeder en zoon. Vlak voor zijn 16e verjaardag mondt dit uit op een verschrikkelijk drama! De moeder vraagt zich af of het allemaal haar schuld is. Was dit te voorkomen geweest? Echt een film om over na te denken en er met elkaar over te praten.

Museum Boerhaave Leiden

Foto: Bananenplant geschilderd door Maria Sybilla Meriam.

Vorige week met de trein naar Leiden gereisd. Vanaf Duivendrecht had ik gezelschap van Elselot. We maken af en toe een afspraak voor een dagje uit.
Dit keer was de keuze gevallen op Museum Boerhaave in Leiden.
Het museum bevindt zich op zo'n 10 minuten lopen vanaf het station. Na een kop koffie met een tosti oude kaas zijn we begonnen met de verkenning van het museum.
Allereerst hebben we de tentoonstelling "Leydse Weelde. Groene ontdekkingen in de Gouden Eeuw" bekeken. In de  Gouden Eeuw spendeerden de rijke mensen veel geld aan het verzamelen en bestuderen van planten. In vitrines kon je diverse voorbeelden bewonderen van herbaria, geschilderde planten (zie foto) etc. Het is toch bijzonder dat zulke oude herbaria zo goed bewaard zijn gebleven.
In een aparte zaal was ook het werk van Janneke Brinkman te zien. Janneke Brinkman is behalve bioloog ook bekend door haar aquarellen van bloemen en planten.
De vaste collectie van het museum bestaat uit een aantal zalen met o.a. medische instrumenten meestal in vitrines tentoongesteld. Er zaten veel enge werktuigen bij. Kinderen kunnen in het museum ook terecht. In een apart zaaltje kunnen kinderen allerlei opdrachten uitvoeren. Zo kun je zelfs een namaak-amputatie van je arm "ervaren".

De patiënt werd eerst "verdoofd" met brandewijn. Het houten staafje diende in de mond te worden gehouden om de pijn letterlijk te verbijten.
Uiteraard konden we het niet nalaten om e.e.a. uit te testen.
Wat ik ook heel leuk vond waren de zalen met Zander machines. Zander was in de 19e eeuw een fysiotherapeut die allerlei apparaten heeft ontwikkeld. Deze apparaten werden gebruikt als ondersteuning bij het herstel van diverse blessures. Sommige apparaten zie je nu (in een moderne versie) in fitnesscentra.
Het dagje uit naar Leiden is me zeer goed bevallen. Bij mooi weer hoop ik ook nog eens een stadswandeling te kunnen maken. Ik verheug me er nu al op.

Enkele voorbeelden van Zander machines.

RPM marathon

Vandaag deelgenomen aan de RPM marathon bij Achmea Health Center (AHC) in Meppel. Voor een bedrag van  vijf Euro per uur kon je gaan fietsen voor een goed doel. Wilde je de volle vier uur fietsen, dan betaalde je in totaal vijftien Euro. Dit keer ging de opbrengst naar "Vrienden van het Diaconessenhuis" in Meppel. Voor het gelden die binnengehaald worden, kunnen de Vrienden wat leuke extraatjes aanschaffen voor de patiënten van het ziekenhuis.
De grote zaal van het AHC stond stampvol met fietsen. Diverse fitnesscentra hadden hun RPM-fietsen uitgeleend. Met een vrachtwagen zijn alle fietsen uit Zwolle, Kampen en Steenwijk opgehaald. Al met al waren er een kleine 90 fietsen in de zaal opgesteld. Om 10.00 uur begon de RPM-marathon. Zelf had ik me ingeschreven voor de volle vier uur. Misschien wat overmoedig? Ik vond het in ieder geval een uitdaging. De laatste weken had ik wat extra getraind. Het is toch altijd bijzonder om in zo'n grote zaal vol RPM-ers deel te nemen aan zo'n evenement. Per uur werden negen nummers gefietst. Tussen ieder uur had je ca. vijf minuten pauze om  wat te drinken, eten en wat je verder nog wilde doen (bijvoorbeeld je nat geworden shirt verwisselen voor een droog exemplaar). Tijdens het laatste uur vond ik het toch wel bijzonder zwaar worden, maar ik heb het gered. Ik vond mezelf wel dapper, dat ik het volgehouden heb. Ben benieuwd of ik morgen een beetje normaal mijn bed uit kan komen!