Museum Belvedère Drachten

Foto: Zelfportret van Jan Mankes

Enige tijd geleden weer eens een bezoek gebracht aan Museum Belvedère bij Heerenveen. Dit keer voor de tentoonstelling met werken van Jan Mankes. Jan Mankes heeft tijdens zijn korte leven (hij leefde van 1889-1920) een indrukwekkend aantal kunstwerken vervaardigd. Een tijd geleden had ik van de bibliotheek een boek over Jan Mankes geleend. Daarin las ik dat zijn geboortehuis in Meppel aan de Sluisgracht stond. Aangezien het huisnummer er ook bij stond, ben ik op zoek gegaan naar zijn geboortehuis. Helaas: niet gevonden. Vervolgens heb ik navraag gedaan bij het Historisch Centrum Meppel (dat eveneens aan de Sluisgracht staat). Daar wist men mij te vertellen, dat het geboortehuis van Jan Mankes niet meer bestaat. Vroeger liep de Sluisgracht wat verder door. Na het dempen van enkele stukken van de gracht werd ook de naam van dat gedeelte van de Sluisgracht veranderd in Kleine Oever??

Foto: Torenvalkje

De familie Mankes heeft ook nog een tijd in Friesland (De Knipe) gewoond.
Tijdens zijn huwelijk hebben Jan Mankes en zijn vrouw Annie nog enkele jaren in Eerbeek gewoond.

Foto: Wyandottehaan









Behalve het werk van Jan Mankes was er ook een tentoonstelling van Paula Modersohn-Becker te zien. Deze kunstenares (geboren in Dresden) leefde van 1876-1907.  Paula Modersohn-Becker liet zich m.n. inspireren door het boerenleven.

Foto: Zelfportret van Paula Modersohn-Becker

Is het toeval? Of heeft Museum Belvedère bewust gekozen voor een combinatie van twee kunstenaars die beiden op 31-jarige leeftijd overleden?
Beide exposities zijn nog tot 6  of 7 juni 2013 in Museum Belvedère te bewonderen.

Diverse activiteiten

Wat gaat de tijd toch snel! Zelfs als je (als gepensioneerde) niet meer hoeft te werken. Vervelen doe ik me niet. Zo heb ik de afgelopen maand weer allerlei zaken (buiten het sporten om) ondernomen:
Op 27 februari 's avonds heb ik in Schouwburg Ogterop de voorstelling "Celtic Rhythms" bijgewoond. Een wervelende voorstelling met Ierse muziek, zang en dans!

Foto van de folder "Portret van Drenthe"

Op zondag 3 maart ben ik naar een opening van de nieuwe expositie in Kunsthuis Secretarie geweest. Het Kunsthuis Secretarie had dit keer beeldend kunstenaars uitgenodigd om (zelf)portretten voor de tentoonstelling "Portret van Drenthe" beschikbaar te stellen. Dat hebben ze geweten! Op de overzichtslijst stonden wel 261 portretten vermeld! Diverse kunstwerken stonden zelfs op de grond tegen de muren. Tijdens de opening was het volle bak. Veel kunstenaars hadden schijnbaar ook nog hun familie meegenomen.

Foto: Affiche van de film "Death on the Nile"

Op woensdag 13 maart ben ik nog een dag op stap geweest. Met de trein naar Leiden afgereisd om het Rijksmuseum van Oudheden te bezoeken. Ik ging er speciaal naar toe voor de tentoonstelling "Het Egypte van Hollywood". De Egyptische Oudheid heeft talrijke filmmakers geïnspireerd. Van diverse films waren op verschillende plaatsen fragmenten te zien. Inmiddels is de tentoonstelling al weer afgelopen. De vaste collectie is echter ook zeer de moeite waard!
Tot 25 augustus is er ook nog de expositie "Couperus en de Oudheid" te zien. Couperus heeft zo'n tien romans over de Oudheid geschreven.

Foto: Shabti's. Deze beeldjes gingen mee in het graf van een overledene.
De beeldjes stellen menselijke figuren voor die de overledene moesten assisteren bij voorkomende werkzaamheden in het hiernamaals.

Filmfestival en Filmhuis

Op 3 februari j.l. het jaarlijkse Filmfestival in Meppel bezocht. Ook dit keer kon je uit negen verschillende films drie films uitkiezen. Kiezen heb ik altijd als iets lastigs ervaren. Uiteindelijk koos ik voor de volgende films:
"The first grader" -> een waar gebeurd verhaal over een een 84-jarige Mau Mau veteraan in Kenia. Deze man besluit om op zijn leeftijd nog te leren lezen en schrijven, aangezien hij daar vroeger nooit de kans voor heeft gehad. Uiteraard gaat dit niet zonder slag of stoot. Hij krijgt veel tegenwerking, omdat men vindt dat jonge kinderen de kans op scholing dienen te krijgen. Uiteindelijk werd de leergierige hoogbejaarde een Keniase beroemdheid en mocht hij twee jaar later op een VN-bijeenkomst in New York het belang van vrij toegankelijk onderwijs onderstrepen. Ik vond het een zeer boeiende en ontroerende film!
De tweede film "Weekend" is het verhaal over een toevallige ontmoeting tussen de verlegen Russell en de extraverte Glen. Na een wilde nacht wordt Russell wakker naast Glen en krijgt een microfoon onder de neus geduwd. Glen legt uit dat hij met een kunstproject bezig is. Hij wil weten in hoeverre iemand zichzelf kan blijven, terwijl hij/zij een (liefdes)relatie heeft. De relatie van Russell en Glen duurt echter slechts één weekend, aangezien Ken voor zijn verdere studie naar het buitenland vertrekt. Ik vond het niet bepaald een boeiende en/of mooie film!
De film "Vivan las antipodas" vond ik wel weer verrassend: waar kom je uit als je een tunnel recht door de aarde zou graven? In veel gevallen kom je ergens in één van de oceanen uit. In de film gaat het over vier paar antipoden, zoals Argentinië en China, Spanje en Nieuw-Zeeland, Hawaï en Botswana en Rusland en Chili. Vaak zie je beelden van het ene land, terwijl je de muziek en taal van het "tegenovergestelde" land hoort. Eigenlijk is het meer een documentaire (geen speelfilm). Heel knap opgezet en gemaakt!
Op 13 februari wederom een film gezien. Dit keer een film van het Filmhuis "We need to talk about Kevin".
Kevin's moeder heeft na de geboorte van Kevin haar carrière (gedeeltelijk) afgebroken. Bijna vanaf de geboorte zet Kevin zich af tegen zijn moeder. Je ziet de wederzijdse aversie tussen moeder en zoon. Vlak voor zijn 16e verjaardag mondt dit uit op een verschrikkelijk drama! De moeder vraagt zich af of het allemaal haar schuld is. Was dit te voorkomen geweest? Echt een film om over na te denken en er met elkaar over te praten.

Museum Boerhaave Leiden

Foto: Bananenplant geschilderd door Maria Sybilla Meriam.

Vorige week met de trein naar Leiden gereisd. Vanaf Duivendrecht had ik gezelschap van Elselot. We maken af en toe een afspraak voor een dagje uit.
Dit keer was de keuze gevallen op Museum Boerhaave in Leiden.
Het museum bevindt zich op zo'n 10 minuten lopen vanaf het station. Na een kop koffie met een tosti oude kaas zijn we begonnen met de verkenning van het museum.
Allereerst hebben we de tentoonstelling "Leydse Weelde. Groene ontdekkingen in de Gouden Eeuw" bekeken. In de  Gouden Eeuw spendeerden de rijke mensen veel geld aan het verzamelen en bestuderen van planten. In vitrines kon je diverse voorbeelden bewonderen van herbaria, geschilderde planten (zie foto) etc. Het is toch bijzonder dat zulke oude herbaria zo goed bewaard zijn gebleven.
In een aparte zaal was ook het werk van Janneke Brinkman te zien. Janneke Brinkman is behalve bioloog ook bekend door haar aquarellen van bloemen en planten.
De vaste collectie van het museum bestaat uit een aantal zalen met o.a. medische instrumenten meestal in vitrines tentoongesteld. Er zaten veel enge werktuigen bij. Kinderen kunnen in het museum ook terecht. In een apart zaaltje kunnen kinderen allerlei opdrachten uitvoeren. Zo kun je zelfs een namaak-amputatie van je arm "ervaren".

De patiënt werd eerst "verdoofd" met brandewijn. Het houten staafje diende in de mond te worden gehouden om de pijn letterlijk te verbijten.
Uiteraard konden we het niet nalaten om e.e.a. uit te testen.
Wat ik ook heel leuk vond waren de zalen met Zander machines. Zander was in de 19e eeuw een fysiotherapeut die allerlei apparaten heeft ontwikkeld. Deze apparaten werden gebruikt als ondersteuning bij het herstel van diverse blessures. Sommige apparaten zie je nu (in een moderne versie) in fitnesscentra.
Het dagje uit naar Leiden is me zeer goed bevallen. Bij mooi weer hoop ik ook nog eens een stadswandeling te kunnen maken. Ik verheug me er nu al op.

Enkele voorbeelden van Zander machines.

RPM marathon

Vandaag deelgenomen aan de RPM marathon bij Achmea Health Center (AHC) in Meppel. Voor een bedrag van  vijf Euro per uur kon je gaan fietsen voor een goed doel. Wilde je de volle vier uur fietsen, dan betaalde je in totaal vijftien Euro. Dit keer ging de opbrengst naar "Vrienden van het Diaconessenhuis" in Meppel. Voor het gelden die binnengehaald worden, kunnen de Vrienden wat leuke extraatjes aanschaffen voor de patiënten van het ziekenhuis.
De grote zaal van het AHC stond stampvol met fietsen. Diverse fitnesscentra hadden hun RPM-fietsen uitgeleend. Met een vrachtwagen zijn alle fietsen uit Zwolle, Kampen en Steenwijk opgehaald. Al met al waren er een kleine 90 fietsen in de zaal opgesteld. Om 10.00 uur begon de RPM-marathon. Zelf had ik me ingeschreven voor de volle vier uur. Misschien wat overmoedig? Ik vond het in ieder geval een uitdaging. De laatste weken had ik wat extra getraind. Het is toch altijd bijzonder om in zo'n grote zaal vol RPM-ers deel te nemen aan zo'n evenement. Per uur werden negen nummers gefietst. Tussen ieder uur had je ca. vijf minuten pauze om  wat te drinken, eten en wat je verder nog wilde doen (bijvoorbeeld je nat geworden shirt verwisselen voor een droog exemplaar). Tijdens het laatste uur vond ik het toch wel bijzonder zwaar worden, maar ik heb het gered. Ik vond mezelf wel dapper, dat ik het volgehouden heb. Ben benieuwd of ik morgen een beetje normaal mijn bed uit kan komen!

Sportgala Meppel 2013

Op donderdag j.l. (24 januari) was ik één van de gelukkigen, die het Sportgala Meppel mochten bijwonen. Vorig jaar heb ik met een groepje van Budovereniging "Sonkei" (het Japanse woord voor "respect") een deel van de openingsact mogen verzorgen. Wij zaten toen aan de zijkant op het toneel. Dit keer mocht ik in de zaal plaatsnemen.
De avond werd gepresenteerd door de bekende sportverslaggever Evert ten Napel. Na de openingsact door dansende scholieren van groep 7 en 8 van één van de Meppeler basisscholen, volgde de uitreiking van de diverse onderscheidingen. Per onderdeel werd een filmpje getoond van de genomineerden.
De stimuleringsprijs werd uitgereikt aan Fiets Tour Club Grupetto (een nieuwe vereniging die veel aan de weg timmert). Verder waren er aanmoedigingsprijzen voor een jeugdteam van de tennisvereniging MLTC en diverse andere jeugdige sporttalenten. Sportvrouw van het jaar werd schaatster Elma de Vries, sportman van het jaar de springruiter Marc Houtzager en sportploeg van het jaar de voetbalvereniging SC Rouveen.
Tussen de bedrijven door waren er nog optredens/sketches van Wakker Nijeveen en de zanger/gitarist Erwin Nijhoff (voor veel mensen bekend door "The voice of Holland".
Al met al een hele leuke en bijzondere avond. Wat mij betreft: ik hoop volgend jaar weer als toeschouwer aanwezig te zijn.

Film "The artist"

Gisteravond naar een film van het Filmhuis Meppel geweest. Ik had onlangs kaartjes voor 6 films in de periode januari t/m juni 2013 gekocht. Dit keer werd de film "The artist" getoond. 
Uit Wikipedia de volgende informatie: "The Artist is een Franse stomme film uit 2011 die in zwart-wit opgenomen werd. De film werd geschreven en geregisseerd door Michel Hazanavicius. Hoofdrolspelers zijn Jean Dujardin en Bérénice Bejo. Dujardin won voor zijn rol de prijs van beste acteur op het Filmfestival van Cannes. De film werd genomineerd in de categorie beste film voor de 24e Europese Filmprijzen en werd zes keer genomineerd voor een Golden Globe,[1] waarvan het er drie won, onder meer de prijs voor beste komische of muzikale film. Film en regisseur wonnen eveneens een Bafta en tijdens de 84ste Oscaruitreiking won de film vijf Academy Awards, waaronder die voor beste film, regisseur en acteur in een hoofdrol." 

Ik vond het een heel bijzondere film, waarin de hoofdpersoon wordt geconfronteerd met de overgang van de "stomme" naar de "gesproken" film. Dat veel destijds beroemde filmacteurs hierdoor hun baan kwijt raakten, is gebaseerd op de realiteit van de jaren 30 van de vorige eeuw.  
Één van de personen uit het boek "Het bitterzoete zuiden" van de schrijfster Rita Mae Brown is de acteur Payson. De eerste sprekende films zijn in opkomst. Payson wordt uitgenodigd om één van de rollen te spelen. De geluidstechnicus is omgekocht door de producent om het geluid te manipuleren. Hierdoor verandert de diepe bariton van Payson in een piepend geluid en de carrière van Payson is hiermee finito. Natuurlijk werd er vaak niet geknoeid met de geluidsapparatuur. Echter niet alle filmacteurs van stomme films beschikten over een goede stem.  Soms betekende de komst van de geluidsfilms het einde van een lange loopbaan. Ook werd in enkele gevallen (bij zeer beroemde en geliefde) acteurs het geluid ingesproken door anderen.