Kunstexcursie (2)

Na het bezoek aan het Felix Nussbaumhaus in Osnabrück ging de reis per bus verder naar Hannover. Daar hebben we het Sprengelmuseum bezocht. Het Sprengelmuseum is ontzettend groot. We hebben daar m.n. de expositie van Kurt Schwitters bekeken. Kurt Schwitters leefde van 1887 - 1948. Hij was een man van de samenwerking en hij reisde veel naar allerlei Europese kunstcentra. Hij onderhield veel contacten met diverse kunstenaars en maakte ook veel vrienden. De namen van kunstenaars, handelaren, verzamelaars noteerde hij in zijn adresboekjes (door Schwitters Merzgebiete genoemd). Deze namen ordende hij op woonplaats. Zo had hij per plaats een netwerk opgebouwd (bijvoorbeeld: Praag, Hannover, Rome, Rotterdam). In Nederland had hij o.a. contacten met Theo en Nelly van Doesburg, Piet Mondriaan, Thijs Rinsema en Piet Zwart. Schwitters verwerkte allerlei materialen en voorwerpen. Ook maakte hij veel collages. Veel van zijn werk is geïnspireerd door de Dadaïsten en De Stijl. Behalve de expositie van Schwitters was er ook nog tijd om een enorme fototentoonstelling te bekijken. Vervolgens werden we per bus naar ons hotel aan de rand van Hannover vervoerd. De dag erna ging de reis verder naar Wolfsburg.
Wordt vervolgd.
Op de foto: Een beest bij het Sprengelmuseum

Kunstexcursie (1)

Na opnieuw een minicursus van drie avonden hadden we in het weekend van 19 en 20 november een kunstexcursie naar Duitsland. Samen met mijn jongste zus had ik me ingeschreven voor dat weekend. Op zaterdagmorgen vertrokken we met de bus vanaf het station te Meppel. Onze eerste stop was in Osnabrück bij het Felix Nussbaumhaus. Het museum is door dezelfde architect gebouwd als het Joods Museum in Berlijn. Felix Nussbaum werd in 1904 in Osnabrück geboren. Beide ouders waren Joods. Begin jaren dertig werkte hij (dankzij een beurs) enkele jaren in Italië. Toen hij in 1934 naar Duitsland terugkeerde, was Hitler inmiddels aan de macht gekomen. In 1935 emigreert hij met zijn ouders en vriendin (later zijn vrouw) Felka Platek naar België. Zijn ouders keren later terug naar Duitsland. Nussbaum en Felka Platek blijven in Oostende. Als de Duitsers in 1940 België bezetten, wordt Nussbaum te gearresteerd. Later weet hij te ontsnappen. Samen met zijn vrouw duikt hij onder in Brussel. Helaas worden Nussbaum en zijn vrouw in 1944 opnieuw gearresteerd en op transport naar Auschwitz gezet. Kort daarna worden beiden daar vermoord. Ondanks zijn korte leven heeft Nussbaum nog veel werk nagelaten. Behalve schilderijen heeft hij ook illustraties gemaakt in diverse (jeugd)tijdschriften. Het meest bekend zijn zijn zelfportretten. Vaak doet zijn stijl denken aan die van de Belgische schilder James Ensor die vrijwel zijn hele leven in Oostende heeft gewoond. Ze hebben elkaar meerdere malen ontmoet toen Nussbaum in Oostende woonde. Op de foto: een zelfportret van Nussbaum.
Nog een aanvulling: van 10 t/m 26 december is er in hetzelfde museum een tentoonstelling "De ondergang van Abraham Reiss" van Jeroen Krabbé te zien. Het gaat hierbij om acht grote schilderijen die Krabbé maakte van zijn grootvader van moederskant, die in 1943 in Sobibor werd vergast werd. Deze expositie was ca. 1 jaar geleden ook in Zwolle te zien.
Wordt vervolgd.

Dagje Den Haag

Zo'n drie weken geleden ben ik met mijn "vrij-reizen-kaartje" naar Den Haag gegaan. In het Mauritshuis heb ik de tentoonstelling "Moderne meesters te gast" bezocht. Naast schilderkunst uit de zeventiende eeuw had men hier en daar wat moderner werk uit de periode vanaf ca. 1860. Zo zag je bijvoorbeeld naast een zelfportret van Rembrandt ook een zelfportret van Charley Toorop hangen. Naast het "Meisje met de parel" van Vermeer hing "Een paar met het hoofd vol wolken" van Salvador Dali. Na het bezoek aan het Mauritshuis ben ik via het Binnenhof naar Museum de Gevangenpoort en Galerij Prins Willem V gelopen. De Galerij hangt aan weerskanten werkelijk stampvol met schilderijen (vnl. uit de zeventiende eeuw). Verder kon ik nog mee met een rondleiding door Museum de Gevangenpoort. Hier werd één van de gebroeders De Witt gevangen gehouden. De gebroeders De Witt werden door het opgehitste volk uit de Gevangenpoort gehaald en op gruwelijke wijze vermoord. De rondleiding was bijzonder interessant, mede door de wijze waarop onze gids e.e.a. vertelde. Helaas was het nogal donker in de Gevangenpoort. Op de foto zijn wat martelwerktuigen te zien.

Gebroken cirkel

De Amerikaanse kunstenaar Robert Smithson vervaardigde het kunstwerk "Broken Circle / Spiral Hill" in juni 1971. Het werk (land art) is te zien in een zandafgraving te Emmerschans. Het is een bijdrage aan de tentoonstelling "Sonsbeek buiten de perken. Van Smithson zijn slechts drie land art werken binnen Europa bewaard gebleven. Het kunstwerk is inmiddels al verscheidene keren gerestaureerd. Smithson zelf heeft dit allemaal niet mee mogen maken. Hij kwam om het leven bij een vliegtuigongeluk. Tijdens de aanleg van het kunstwerk heeft Nancy Holt (de vrouw van Smithson en tevens beeldend kunstenaar) samen met Smithson een film gemaakt. De film laat zien hoe "Broken Circle / Spiral Hill" tot stand zijn gekomen. De keuze op lokatie Emmerschans is gevallen, omdat andere lokaties (Sonsbeek, de Pietersberg) de plannen van Smithson afvielen. Zo wilde Smithson bijvoorbeeld in de grote vijver van Park Sonsbeek een eiland van afval en glasscherven maken. De gemeente Arnhem wees dit plan af. Uiteindelijk kwam Smithson terecht bij Sjouke Zijlstra, sociaal geograaf en directeur van theater De Muzeval te Emmen. Voordat Zijlstra theaterdirecteur werd, gaf hij les aan het Gemeentelijk Lyceum. Ik heb nog enkele jaren aardrijkskundeles van Zijlstra gehad.
In het kader van 40 jaar "Broken Circle / Spiral Hill" was er een expositie in het Centrum Beeldende Kunsten te Emmen. Dit centrum is gevestigd in de voormalige melkfabriek. Op http://www.cbkemmen.nl is meer informatie te vinden. De tentoonstelling bestaat uit een aantal schetsen, plattegronden, briefwisseling tussen de kunstenaar, Sjouke Zijlstra en diverse instanties. Verder is er een video te zien van de werkzaamheden rond het maken van "Broken Circle / Spiral Hill". De gratis informatieboekjes bevatten veel leuke gegevens over het kunstwerk. De tentoonstelling is nog te bezoeken t/m 27 november 2011.

Kunsthuis Secretarie

Eind oktober kwam oud-collega E. een dagje op bezoek. 's Middags zijn we naar Kunsthuis Secretarie geweest om de expositie "Cultuurlijk Aa en Hunze" te bewonderen. Samen met familie had ik een paar jaar geleden al het werk van enkele kunstenaars in Gieten e.o. bekeken. Je kon toen de kunstenaars in hun ateliers opzoeken. In Kunsthuis Secretarie was het werk van een selectie van tien kunstenaars opgesteld. Ik vond een aantal schilderijen zeer de moeite waard. Helaas was ik vergeten om mijn camera mee te nemen. Daarom heb ik de tentoonstelling later nogmaals bezocht om alsnog foto's te maken.
De schilderijen van Kees van Rijen (Rolde) vond ik heel vrolijk en speels. Verder vond ik vissen in perpex en de collages/fotoprint op aluminium van Nel Kamphuis (Eext) heel mooi. De schilderijen van Cis Koetse (Rolde) vond ik ook bijzonder: heel dromerige afbeeldingen van bijvoorbeeld Alice in Wonderland.
Foto: "Pyromaan" collage/fotoprint op aluminium van Nel Kamphuis

Princessehof Leeuwarden

Enkele dagen geleden heb ik samen met mijn jongste zus en een vriendin van haar de Princessehof in Leeuwarden opgezocht. De Princessehof is het grootste keramiekmuseum in Nederland. Tot eind oktober kun je de tentoonstelling "10.000 x Happiness! Gelukssymbolen op Chinees porselein" bewonderen. De decoraties op Chinees keramiek heeft veelal een symbolische betekenis. De vleermuis bijvoorbeeld is in China het symbool voor geluk. In het Westen denken we bij vleermuizen meestal aan duistere zaken. Voor ons is de vleermuis vaak iets engs. Andere gelukssymbolen in China zijn bijvoorbeeld draken en feniksen. Zo is bijvoorbeeld de schildpad symbool voor een lang leven. Ook bloemen en planten hebben hun eigen betekenis op Chinees keramiek. De pioenroos is symbool voor liefde, genegenheid en de lente. De lotusbloem is de bloem van de schoonheid en de zomer. De vaste collectie van het museum is gigantisch van omvang. Eigenlijk te groot voor één bezoek. Al met al een heel bijzonder museum met een hele mooie collectie. Zeer de moeite waard.

Honderd jaar Reclameklassiekers

Onlangs werd de tentoonstelling "Honderd jaar Reclameklassiekers" in een bank in Meppel georganiseerd. Voor leden van deze bank was de expositie vorig week gratis toegankelijk. In de krant had ik er al e.e.a. over gelezen. Hierdoor nieuwsgierig geworden, fietste ik vorige week donderdag (in het zonnetje) naar de bank. Ik dacht in een half uurtje rond te zijn. Er was echter zoveel te zien, dat ik ruim 2,5 uur heb rondgewandeld. Veel reclame vanaf de jaren vijftig was voor mij goed herkenbaar. Die reclame-uitingen geven vaak ook een goed beeld van de tijd weer. Zo komt de reclame uit de jaren vijftig nogal tuttig over. De emancipatie was toen ver te zoeken. De jaren zestig werden al wat wilder (hetgeen ook tot uiting komt in de reclame). Uiteraard ontbrak Loeki de Leeuw ook niet. Een leuke en grappige tentoonstelling.