Klimmen

Onlangs ben ik met mijn karate-trainingsmaatje Marian en haar buurvrouw Johanna wezen klimmen in Heerenveen. Ik heb al mijn moed bij elkaar geraapt, want eigenlijk vond ik het wel eng! Voor het klimmen heb je speciale klimschoenen met ruwe zolen nodig. En niet te vergeten: een soort tuig dat je over je trainingsbroek aan moet trekken. Dat tuig is voor de veiligheid. Je wordt "gezekerd" om te voorkomen dat je naar beneden stort. Niet onbelangrijk voor iemand als ik die nog lang van haar prépensioen wil genieten. Eerst de kunst afgekeken van Marian en Johanna en daarna klom ik ietwat bibberig zelf naar boven. "Bah, waar ben ik aan begonnen", dacht ik. Vanaf de grond kwamen bemoedigende kreten en aanwijzingen van Marian en Johanna. In totaal heb ik die avond zo'n vier keer geklommen. Voor een eerste keer leek me dat al heel wat. Achteraf was ik toch wel een beetje trots op mezelf. Soms geeft het een kick om eens iets nieuws te doen. Of het klimmen wat mij betreft voor herhaling vatbaar is, weet ik niet.

Inhaalpoging

Het is al weer een tijd geleden, dat ik mijn weblog heb bijgewerkt. Van mijn goede voornemens (om wat vaker te bloggen) komt weinig terecht. Hierbij in telegramstijl een overzicht van hetgeen ik de laatste tijd heb uitgevreten:
Op dinsdag 27 januari een bezoek gebracht aan het Gemeentemuseum te Den Haag i.v.m. een tentoonstelling van Jozef en Isaac (vader en zoon) Israëls.
De volgende dag naar de bioscoop geweest naar de film Oorlogswinter, gebaseerd op het gelijknamge boek van Jan Terlouw. Het boek had ik al jaren geleden gelezen en nu maakte de film ook weer veel bij me los.
Op donderdag 29 januari de presentatie van "Geen dag zonder gedicht : 365 gedichten uit Overijssel" bijgewoond. Eigenlijk gaat het m.i. om 366 gedichten. Ik zag bij 29 februari ook een gedicht staan. Ik heb de bloemlezing gekocht en nu lees ik dagelijks een gedicht!
Op zondag 8 februari heb ik samen met mijn zus en twee kennissen van haar gewandeld: de Schutrups wandeltocht. We konden kiezen uit 5, 10, 15 of 25 km. Onze keuze was gevallen op 15 km. We hebben geluk gehad: de dag ervoor regende het veel en juist op 8 februari scheen de zon. Na afloop van de tocht kregen we een kom snert als beloning.
Inmiddels ben ik nu een half jaar met prépensioen. Ik verveel me geen moment. Ik vind het heel plezierig om mijn dag naar eigen goeddunken in te richten.
Ik kan o.a. wat meer tijd besteden aan mijn vrijwilligerswerk voor De Zwerfkei, een sportvereniging voor mensen met een lichamelijke beperking. Ik help daar sinds 1985 bij de begeleiding bij het zwemmen. Behalve zwemmen wordt er ook aan Waterbasketbal gedaan. Sinds 1986/1987 doen we met een team mee aan de competitie in regio Noord. Ons team is diverse keren kampioen van regio Noord geweorden. Een eerste of tweede plaats in de regio geeft recht op deelname aan de Nederlandse Kampioenschappen. Dan merk je echter dat er nog heel hard getraind moet worden. De Zwerfkei is dan duidelijk een maatje te klein voor de meeste teams die aan het NK deelnemen.

Musea etc.

Op donderdag 22 januari heb ik een expositie in het Historisch Centrum van Meppel bezocht. Dit keer was het een tentoonstelling van bedrijven van vroeger in Meppel. Ondanks het feit dat ik geen Meppelse van geboorte ben, zag ik toch een aantal zaken die voor mij heel herkenbaar zijn. De meeste (zo niet alle) bedrijven bestaan intussen niet meer of zijn na fussies/overnames totaal veranderd. Behalve fotopanelen en voorwerpen lagen er van diverse bedrijven ook plakboeken met foto's. Zo ook van de NND (Noord Nederlandse Drukkerij), het bedrijf waar mijn vriendin vroeger gewerkt heeft. Ik sloeg het boek open en .... op de allereerste foto stond mijn vriendin afgebeeld! Op zulke momenten heb ik het gevoel dat niets op toeval berust.
Op zaterdag 24 januari ben ik met twee zussen en een zwager op pad geweest. In Gieten en omgeving werd in dat weekend de Atelierroute Aa en Hunze georganiseerd. Er namen 19 kunstenaars deel. Uiteraard hebben we een keus gemaakt. In het Gemeentehuis exposeerden drie kunstenaars. In een notariskantoor was het werk van negen kunstenaars te bewonderen.
's Middags hebben we nog twee ateliers bezocht van: Kees van Rijen (veel kleurige schilderijen met o.a. kippen en vissen) en Yvonne Visser (hele grappige en aandoenlijke beelden).
Zie ook de website van de Stichting Beeldend Kunstenaars Aa en Hunze:
http://www.beeldend-aaenhunze.nl/
Een volgende keer meer kunst en zo.

Goede voornemens

Mijn eerste goede voornemen was: wat vaker mijn Weblog opfrissen met nieuwe berichten. Het tweede: wat vaker een museum o.i.d. bezoeken. Mijn eerste goede voornemen is ietwat de mist in gegaan. Het tweede lukte tot nu toe wat beter.

Op zaterdag 3 januari ben ik met de trein naar Zwolle gegaan om in Museum De Fundatie de tentoonstelling van Paul Citroen te bezichtigen. Ik kan me herinneren dat bij ons in de gangen van het Gemeentelijk Lyceum te Emmen ooit werk van Paul Citroen is tentoongesteld. Enkele werken dacht ik nog vaag te herkennen. Met name de collages en de zelfportretten waren voor mij een hernieuwde kennismaking. Toch heel bijzonder als je na ca. 45 jaar bepaalde werken weer herkend.

In de week daarna ben ik naar Assen afgereisd om een bezoek te brengen aan het Drents Museum. In de krant had ik een recensie gelezen over de tentoonstelling "Lust voor het oog" van Wout Muller. Op veel van zijn schilderijen staan naakte vrouwen soms in een bijzonder landschap afgebeeld. Af en toe deden de schilderijen me denken aan de werken van Jeroen Bosch (bijvoorbeeld: De tuin der lusten). Tijdens een reis door China bezocht Muller o.a. in Xi'an het beroemde terracottaleger. Geïnspireerd door de keizerlijke grafkarren begon Wout Muller met het vervaardigen van o.a. beweegbare grafmonumenten. Deze objecten maakte hij van materiaal dat hij op rommelmarkten etc. vond. Al met al vond ik het een prachtige expositie.

Later in de middag heb ik in Kunsthuis Secretarie te Meppel nog een kleine expositie "3 impressionisten nu" bezocht. In dit geval ging het om schilderijen van Joost Doornik, Titus Meeuws en Fokke Timersma. Joost Doornik heeft o.a. veel interieurs van café's in Groningen geschilderd.

Enkele dagen later heb ik (op uitnodiging) nog een poppenspelvoorstelling bijgewoond. Het ging hierbij om de première van de voorstelling voor kinderen "Anton kan toveren" van Ennadien Blink. Het spel is gebaseerd op een prentenboek, maar Ennadien heeft het verhaal op haar eigen manier bewerkt. Ennadien heeft een eigen theatertje in Meppel. Ze treedt echter ook vaak elders (o.a. vaak in België) op. Ook geeft ze veel voorstellingen in bibliotheken.

Hierbij de link http://www.ennadien.nl/

Kerststukje

Vorige week met mijn zus naar een workshop geweest. Het leek ons een goed idee om ons op het maken van een kerstbol te storten. Voor mijn zus was het niet de eerste keer, voor mij wel. Wat spannend! Ik ben al blij als ik een bos bloemen een beetje redelijk in een passende vaas kan zetten. Tijdens de uitleg kreeg ik het al benauwd. Paniek! Waar was ik aan begonnen? Gelukkig ging het toch wel beter dan ik gedacht had en na ruim een uur had ik toch een redelijk goed gelukt kerststukje voor me staan. Het staat nu in de huiskamer. Af en toe kijk ik er met trotse blik naar. Toch leuk om af en toe iets totaal anders te ondernemen. Misschien met Pasen een ander kunststuk??

Charley Toorop etc.

Vorige week dinsdag heb ik voor het eerst gebruik gemaakt van mijn "vrij reizen-kaart" van de NS. Een kortingskaart had ik al jaren. Het leuke is, dat je je vanaf je 60e voor een habbekrats
(€ 6,00 per kaartje) kunt storten in de wereld van het luxe! Je reist na bijbetaling van € 42,00 jaarlijks 7 keer 1e klas. Mijn keuze viel op Rotterdam: museum Boijmans van Beuningen. Daar heb ik de tentoonstelling met werken van Charley Toorop bezocht. Haar zelfportretten en portretten van haar familie en vrienden kende ik wel. Nu zag ik dat ze ook in diverse andere stijlen (waaronder meer abstract) had geschilderd. Zo ontdek je toch weer iedere keer andere aspecten van het werk van een bekend kunstenaar.
Vervolgens heb ik nog een tentoonstelling rond Erasmus bekeken. Ook zeer boeiend, met vooral veel portretten (o.a. van Dürer).
Twee dagen later ben ik donderdagavond met mijn zus naar de bibliotheek te Emmen geweest. Suzanna Jansen gaf een lezing over haar boek "Het pauperparadijs". Het boek heb ik maanden geleden gekocht en gelezen. Het gaat over de geschiedenis van het "heropvoedingsgesticht" te Veenhuizen. Tegelijkertijd is het de geschiedenis van vijf generaties van de familie van de auteur. Het is mijn gewoonte om boeken die me boeien twee keer achter elkaar te lezen. Dit was ook het geval bij "Het pauperparadijs". Ik heb de titel destijds ook opgenomen in mijn Library thing. Mijn zus en ik vonden de lezing bijzonder goed. Kortom: een geslaagde avond.

Open Huis OBD

Gisteren het Open Huis van de OBD bezocht. Mijn complimenten: er was weer veel te doen, te zien etc. Ook leuk om weer zoveel oud-collega's te ontmoeten & te spreken. Aangezien ik hier en daar wat langer bleef hangen, had ik geen tijd om alles te bekijken. Ook fijn dat er dit keer weer veel bezoekers waren. Al met al een geslaagde dag!