Eelde Museum De Buitenplaats

Afgelopen weekend logeerde mijn zus Liesbeth bij mij. Op zaterdag 21 juli vierde mijn zwager zijn verjaardag. De dag erna leek me uitermate geschikt om eens Museum De Buitenplaats in Eelde te bezoeken. Het museum bestaat uit twee delen: een gebouw en een grote tuin.
In het gebouw was een tentoonstelling van kijkdozen en schilderijen (van diverse kunstenaars) te zien. Het volgende stond op de website van het museum: "Kijkdozen van: Edwin Aafjes, Ilse Brul, Jakobine von Dömming, Eveline van Duyl, Ina Fekken, Anita Franken, Albert Geertjes, Hans Hage, Peter Hiemstra, Herman van Hoogdalem, Els Jörg, Lucas Klein, Pieter Jan Kuiken, Theo Leydekkers, Annelies Middel, Martin Mondeel, Harro Nikkels, Sophie Noordam, Paola Pasculli, Rein Pol, Aldrik Salverda, Cora Samethini, Henk Slomp, Roelfien Steen, John Stoel, Patricia Suer, Herman Tulp, Ed Ubels, Joop Vegter, Koen van der Velden, Hein van de Water, Olga Wiese en Fiona Zondervan met Gert Bakker." Ook was het mogelijk om nog een videopresentatie met interviews van een aantal kunstenaars te zien.
Vervolgens zijn we door de beeldentuin gelopen. Vooral van Natasja Bennink was veel werk te bewonderen. Over dit onderdeel stond op de site het volgende: "In brons gegoten paartjes van Natasja Bennink verlustigen zich achter de heggen buiten in de dwaaltuin. Olga Wiese tovert een levensgrote anamorfose tevoorschijn. Deze vormt het stralende middelpunt van tientallen kijkdozen, Tuintjes-der-lusten op handzaam formaat. In de kamerbrede kijkdoos ‘Lusthof’ van Jan Steen en Koen van der Velden bent u als bezoeker welkom om, als het licht brandt, zelf een rol te spelen. Aan de wand en op andere plaatsen vormen werken van onder andere Eveline van Duyl, Douwe Elias, Eline Krottje, Melle en Matthijs Röling een lust voor het oog".
We hadden meer dan geboft met het weer. Het Museum De Buitenplaats is echt een bezoekje waard.

Foto: Patrici Suer "Schaap 1 en schaap 2"

Kleien

Af en toe gaan mijn jongste zus en ik op de creatieve toer. Zo zijn we een tijd geleden (26 mei) in Meppen aan het boetseren geslagen. Tijdens de eerste bijeenkomst kan gekozen worden wat je wilt kleien. Mijn zus koos voor een kip en het leek mij leuk om voor een uil te kiezen. Gelukkig was er een voorbeeld aanwezig. Verder was er goede begeleiding tijdens het gehele proces. We waren met vier deelnemers en er waren twee vrouwen die ons op de goede weg hielpen. Na een korte inleiding begonnen we om onze objecten in de goede vorm te modelleren. Vervolgens werd ons object in tweeën gesneden en moesten we de uil (of iets anders) helemaal uithollen. Onderin een gaatje maken om te voorkomen dat de boel tijdens het bakken uit elkaar ploft. Na het drogen met een föhn moest ons kunstwerkje nog glad gemaakt worden.
Aangezien er eerst gebakken moest worden, hebben we gelijk een afspraak gemaakt voor de tweede sessie. Op 18 juni kwamen we terug om te gaan glazuren. Ook een hele belevenis. Je kiest je kleuren en gaat aan de slag. De kleur van de glazuur die je aanbrengt is totaal anders dan de kleur na het bakken. Na het glazuren volgt nog een keer het bakken. Enkele weken daarna kreeg ik een telefoontje van mijn zus. Ze had haar kip en mijn uil uit Meppen opgehaald. Beide zien er mooi uit. Leuk om creatief bezig te zijn. Vooral als het goed uitpakt. Zie foto.

Gasten uit Amerika

Onlangs (eind juni/begin juli) kreeg ik twee gasten uit Amerika: een broer (Frits) en een schoonzus (Anna) van Hanny te logeren. Na ca. 1,5 week in Amsterdam, Leeuwarden, Groningen en Ameland heb ik ze op 28 juni uit Holwerd opgehaald. Ruim van tevoren had ik al geïnformeerd welke wensen er waren op toeristisch gebied. Ik vond het leuk om Frits en Anna nog een stukje Nederland te laten zien.
Op 29 juli zijn we naar Schokland, Urk en Vollenhove gereden. Allereerst het Schokker museum bezocht, vervolgens in Urk op een terras met uitzicht over het water geluncht. Vollenhove op de terugweg "gedaan". Daar heb ik het verhaal over de Durgerdammer vissers verteld naar het bekende "Veertien dagen op een ijsschots".
Op 30 juni zijn we naar Friesland gereden voor de Aldfaers Erf Route. De route begint in het plaatsje Allingawier. Daar is o.a. een grutterswinkeltje en een oud schooltje te zien. In Exmorra kun je o.a. een oude boerderij, een schoenmakerij bezichtigen. In een kerkje was een tentoonstelling van een Iraanse? kunstschilder ingericht. Vervolgens zijn we via de Afsluitdijk en de dijk tussen Enkhuizen en Lelystad weer naar Meppel gereden.
Op maandag 2 juli zijn we met de trein en tram naar Madurodam gereisd. Madurodam is onlangs heropend. Ik was er al eens eerder geweest, maar ik vond het ook dit keer de moeite waard. Daarna zijn we per tram naar Scheveningen gegaan. Daar hebben we nog op de pier staan kijken naar iemand die aan het bungy-jumpen was. Zelf moet ik er niet aan denken om iets dergelijks te doen.
Op dinsdag 3 juli zijn we naar Marken en Volendam geweest. De auto op een parkeerterrein gezet en Marken verkend. Vervolgens met een boot naar Volendam gevaren. In Volendam was het behoorlijk druk. Uiteraard veel toeristen! Toch leuk om zoiets eens te doen.
Op donderdag 5 juli heb ik Frits en Anna naar het station gebracht. Op zaterdag 7 juli vlogen ze weer terug naar Amerika (Michigan).
Foto gemaakt in Marken

Dagje Zutphen

Af en toe maken we (een oud-collega/vriendin) met elkaar af om iets leuks te gaan doen. Dit keer ging de reis (12 juni j.l.) naar Zutphen. Daar hebben we na een kop koffie eerst een stadswandeling gemaakt aan de hand van een bij de VVV aangeschaft gidsje. Gelukkig was het droog en ook niet koud. Ik vind Zutphen overigens een mooi stadje met mooie huizen en hofjes. We hadden de stadwandeling daarom gecombineerd met de hofjeswandeling. In de tuin van één van de hofjes zagen we deze mooie dame, die zo te zien aan het zonnebaden was. Na de wandeling was het hoog tijd om op een terras te genieten van een heerlijke lunch. Vervolgens zijn we naar het Stedelijk Museum van Zutphen gelopen. Daar was een tentoonstelling met werken van Jo Spier en Peter van Straaten.  Op de site van het Museum stond o.a. het volgende over de tentoonstelling (die t/m 17 juni te zien was): "Peter van Straaten heeft er nooit een geheim van gemaakt dat de, van oorsprong Zutphense, tekenaar/illustrator Jo Spier een van zijn grote voorbeelden is. In deze tentoonstelling zal een persoonlijke keuze van Van Straaten uit het werk van Spier te zien zijn, met daar tegenover vergelijkbaar werk van hemzelf. Zo zal ook het publiek kunnen constateren dat er een duidelijke verwantschap bestaat tussen de beide kunstenaars". Een mooie combinatie van het werk van beide kunstenaars.

Museum Het Dolhuys Haarlem

Op 7 juni j.l. heb ik weer eens een reisje per trein gemaakt naar Haarlem. Ik zag dat er in Het Dolhuys een tentoonstelling was met de bijzondere titel "Verborgen schoonheid uit Japan". Ik was overigens ook nog nooit in Het Dolhuys geweest. Een mooie gelegenheid om er eens een kijkje te nemen. De permanente collectie gaat over de geschiedenis van de geestelijke gezondheidszorg door de eeuwen heen. Van de Middeleeuwen tot de moderne tijd. In verschillende kabinetten (kasten) kun je bijvoorbeeld luisteren naar persoonlijke verhalen van mensen die te kampen hebben met allerlei stoornissen (psychosen, schizofrenie etc.). In één van de zalen was een opstelling van bekende en meer onbekende mensen die met psychische problemen worstelen (of hadden geworsteld). Zo zag je bijvoorbeeld een pop die Gerrit Achterberg moest voorstellen. Achterberg heeft ooit zijn hospita in een vlaag van verstandsverbijstering om het leven gebracht.
In een andere zaal waren foto's, teksten, voorwerpen etc. te zien m.b.t. de geschiedenis van de zorg voor mensen met psychische stoornissen.
De "Verborgen schoonheid uit Japan" was een expositie van kunstwerken van Japanse mannen en vrouwen die veelal opgenomen zijn in gezinsvervangende tehuizen of inrichtingen. De kunstenaars hebben geen professionele opleiding gehad.  Een bijzondere tentoonstelling die nog tot begin september te zien is in Het Dolhuys te Haarlem http://www.hetdolhuys.nl/tentoonstellingen/verborgen-schoonheid-uit-japan

Ada Breedveld

In galerie Van Strien in Erica was t/m 13 mei 2012 een expositie van Ada Breedveld te zien. Ada Breedveld is vooral bekend door haar vrolijke schilderijen van flink uit de kluiten gewassen dames. Het viel mij op dat deze dames zulke lieve gezichtjes hadden. Op de site van galerie Van Strien zag ik de volgende tekst: Ada!

"Ada Breedveld! Wie kent haar niet? Schepper van een klein legioen welig uitdijende dames. Zusters van het goede leven. Altijd een glimlach, altijd goedgemutst. Altijd weer een ander fleurig japonnetje. Wie heeft het over overgewicht? Laat ze toch zichzelf zijn. Laat ze doen waar ze zin in hebben. Doe eens gek! Haal een matroosje aan boord. Laat een vogel je b.h.-bandje lospikken. Vaar ten hemel, te paard! En verdien daarna een heerlijke siësta, op het bloemetjesgazon. Mogen de dames wel eens onvoorzichtig zijn, of stout…Ada bedekt alles met de warme, kleurige mantel der liefde".

Op de foto staat een vrolijke dame die met haar hond aan het dansen is. Het werk van Ada Breedveld deed me denken aan dat van Botero.  Zie ook http://www.galerievanstrien.nl/

Tentoonstelling F,M. Hutchison

Enige tijd geleden bezocht ik met mijn jongste zus een expositie in het CBK (Centrum Beeldende Kunst) in de voormalige melkfabriek in Emmen. We zagen daar de expositie Real life van F.M. Hutchison. Deze kunstenaar werd in 1957 in Den Haag geboren. Vanaf 1991 is hij docent aan de kunstacademie Minerva te Groningen. De schilderijen van Hutchison zijn figuratief. Op diverse schilderijen komt Simon voor. Simon lijkt een ietwat sneue figuur. Altijd pech. Zo zag ik een schilderij waarop Simon in zijn eentje  een auto tegen een steile berg omhoog aan het duwen is. Op de foto zie je een schilderij van een ondergelopen camping. De meeste tenten staan op het droge. Twee tenten staan echter in het water. Eén van die tenten zal ongetwijfeld van pechfiguur Simon zijn. Behalve uit schilderijen bestond de tentoonstelling ook uit een aantal beschilderde panelen. Uit MDF-plaatmateriaal zijn figuren gezaagd en beschilderd. Deze panelen vormen samen één voorstelling. Het stelt een picknick voor: een auto, een kleed op de grond en Hutchison met zijn gezin. Van de panelen zijn door twee fotografen ook foto's gemaakt. Deze foto's (op groot formaat) hingen ook in de zaal.

Tijdens de expositie (van 3 maart t/m 29 april 2012) was in de bovenzaal van het pand ook nog een tentoonstelling van werk van cursisten van twee keramiekdocenten van CQ (in Emmen) te zien. Naam van de expositie "Keramiek met ballen" was gekozen i.v.m. het feit dat alle cursisten zich richtten op één thema: de holle bol. Er waren veel bijzonder geslaagde creaties te zien. Op de foto: Keramiek met de titel  Los-bol